Աշուն էր…

Աշուն էր…

Մեր սիրո վերջին աշունը,

Մարում էր

Իմ սիրո վերջին նշույլը:

Քամին էր

Մեղմիկ վարսերդ գուրգուրում,

Դեղին էր,

Ամեն ինչ դեղին էր մեր այգում:

Քայլում ենք

Ես ու դու օտարների պես,

Նայում ես

Առաջին հանդիպումի պես,

Մրսում ես,

Ես ամուր փաթաթվում եմ քեզ,

Դողում ես

Այս դեղին տերևների պես:

Լալիս ես,

Բայց ուշ է արդեն, քեզնից հեռացրիր:

Գիշեր էր,

Մոռացման վերջին գիշեր,

Մաշել էր,

Իմ սիրտը վաղուց էր մաշել:

Աշուն էր…

Բաժանման տխուր մի աշուն,

Ցասում էր,

Նենգ ցավի ահարկու մի ցասում..